محمد باقر الفت

فرزند حاج شیخ محمّد تقى آقا نجفى سابق الذكر. عالم فاضل عارف كامل ادیب جامع، در جمعه دوّم جمادى الاولى سال 1301 متولّد شده، در اصفهان و نجف اشرف در نزد علماى اعلام تحصیلات خویش را به پایان رسانیده، و در اوایل مشروطیّت ایران در عداد آزادى خواهان وارد شده، در سال 1307 خورشیدى از طرف مردم اصفهان به نمایندگى مجلس شوراى ملّى انتخاب گردیده، در طّى مسافرت‏هاى خود در ایران و خارج در همدان خدمت آقا سید محمّد غمام عارف مشهور رسیده و دست ارادت بدو داده. كتب عدیده‏اى تألیف نموده كه از آن جمله است: 1- مجلّه ی آفتاب، كه در آن كتاب‏هاى: 1- وسائل رستگارى 2- پرورش استقلال از كتب خارجى را مرحوم الفت ترجمه كرده و ضمیمه آن مرتّب به طبع رسانیده است. 2- ابواب الروضات، فهرست كتاب روضات الجّنات كه به طبع رسیده 3- كشف الحجب؛ در اسامى كتب 4- مجمع الاجازات، دو مجلّد 5- نسب نامه ی الفت، كتاب مفید و قابل توجّهى است. 6- دیوان اشعار با تخلّص الفت؛ و چندین مجلّد دیگر. الفت در صبح چهارشنبه 26 ربیع الاوّل 1384 وفات یافته، در مقبره ی پدر جنب امامزاده احمد مدفون گردید، و به مناسبت چهلمین روز وفاتش جزوه‏اى به نام (یاد نامه الفت) به طبع رسید كه در آن مادّه تاریخ‏هاى شعرا كه جهت او مرثیه گفته و چندین غزل از اشعار او به طبع رسیده آقاى میر سیّد على خان نوربخش «آزاد» در مرثیه مادّه تاریخ وفاتش گوید: گفت آزاد بهر تاریخش حیف الفت ز ما برید الفت مرحوم الفت داراى كتابخانه ی معظّم و آبرومندى بود كه پس از وفاتش به دانشكده ی ادبیّات اصفهان اهدا گردید.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.